Pascha - serwis o liturgii
    Forum o liturgii
    Dokumenty o liturgii
Konstytucja o liturgii świętej
Mszał Rzymski online
Wprowadzenie do Mszału Rz.
Liturgia Godzin - brewiarz
Wprowadzenie do Lit. Godz.
Instr. Inaestimabile Donum
> inne dokumenty o liturgii św.

    Dzisiejsza liturgia
      okr. Narodzenia Pańskiego
Liturgia dnia na komórkę
Patroni dnia dzisiejszego
Dzisiejsza liturgia słowa
Teksty Liturgii Godzin na dziś
Komentarze liturgiczne
Msze święte - kiedy, gdzie?

    Varia - dodatki
Słownik Terminów Liturgicznych
Biblioteka - księgi i książki
Najpopularniejsze modlitwy
Materiały multimedialne online
Odnośniki do stron n/t liturgii
Formularze asysty w liturgii
Obrzędy mszy w różnych jęz.

    Czy wiesz, że...
W mojej wspólnocie spotkanie opłatkowe mieliśmy w adwencie. Część z nas chciała przygotować Eucharystię przed opłatkiem w... czytaj dalej

    Szybki kontakt

Napisz do nas:
redakcja@pascha.org.pl

    Polecamy stronę

    Pascha » Czytelnia liturgiczna » Ceremoniał Posług Liturgicznych
Akolita - posługa wobec kapłana i ołtarza
W używaniu nazwy "akolita" istnieje pewne zamieszanie. Niektórzy odnoszą ją nie tylko do rzeczywistego akolity, ustanowionego do tej posługi przez biskupa, lecz także do ministrantów niosących świece lub spełniających inne czynności. Jest to pewne nieporozumienie, którego należy unikać. Akolita jest pierwszym sługą światła i może zawsze nieść świece. Z tego jednak nie wynika, że każdy, kto niesie świece jest akolitą. Funkcja ta jest obecnie ściśle określona przez dokumenty Kościoła. Papież Paweł VI w liście apostolskim "Ministeria quaedam" ustala następujące zasady:
Akolitę ustanawia się po to, by pomagał kapłanowi i usługiwał diakonowi. Do niego należy więc obsługa ołtarza, posługiwanie diakonowi i kapłanowi podczas czynności liturgicznych, zwłaszcza podczas Mszy św.; poza tym - już w ramach posługi nadzwyczajnej - udziela on Komunii św., kiedy brakuje tych, którym zleca to Kodeks Prawa Kanonicznego (kan 845) albo kiedy z powodu słabego zdrowia, podeszłego wieku czy wykonywania innego obowiązku duszpasterskiego nie mogą oni jej udzielać, bądź też kiedy z powodu bardzo wielkiej liczby wiernych przystępujących do Stołu Pańskiego mogłaby się zbytnio przedłużyć Msza św. Mogą oni zezwolić mu też w wyjątkowych wypadkach, aby wystawił Najświętszy Sakrament do publicznej adoracji wiernych i by potem schował Najśw. Sakrament z tym, że nie może udzielać ludowi błogosławieństwa. Może też akolita w razie potrzeby przygotować innych wiernych do tego, by na mocy czasowego zlecenia mogli usługiwać kapłanowi lub diakonowi w czasie czynności liturgicznych: przenosząc mszał, niosąc krzyż, świece, czy spełniając inne funkcje tego rodzaju. Swoje obowiązki będzie wykonywał godnie tym bardziej, jeżeli z coraz większą pobożnością przymować będzie Najśw. Eucharystię, jeżeli będzie odżywiać się Jej pokarmem i wnikać w Jej tajemnice.
Akolita, przeznaczony specjalnie do obsługi ołtarza, powinien poznać to wszystko, co należy do publicznego kultu Bożego, starając się przy tym zrozumieć głębszy i duchowy sens wszystkiego tak, by mógł codziennie ofiarować się całkowicie Bogu i dawać innym przykład powagi i szacunku dla miejsca świętego, a poza tym powinien darzyć szczerą miłością Mistyczne Ciało Chrystusa, tj. lud Boży, szczególnie ułomnych i chorych.
Lektorat i akolitat, zgodnie z czcigodną tradydcją Kościoła, jest zarezerwowany dla mężczyzn.
Dla dopuszczenia do wykonywania tych funkcji wymagane są następujące warunki:
  1. prośba, którą ubiegający się o to powinien dobrowolnie wystosować i podpisać oraz przedłożyć ordynariuszowi (tzn. biskupowi, a w zakonach kleryckich przełożonemu wyższemu), do którego należy zgoda na przyjęcie kandydata;
  2. odpowiedni wiek i szczególne zalety, które określi Konferencja Episkopatu;
  3. zdecydowana wola wiernego służenia Bogu i ludowi chrześcijańskiemu.
W Polsce do tej pory akolici ustanawiani są tylko w seminariach duchownych. Jeżeli jednak Konferencja Episkopatu określi warunki dopuszczenia do niej ludzi świeckich, będą oni mogli tę posługę wypełniać w swoich wspólnotach parafialnych.
Akolita wykonuje więc wiele różnego rodzaju funkcji także poza liturgią (troska o chorych, przygotowanie młodszych ministrantów, etc.). Jego zadania w czasie Mszy św. wymienia szczegółowo OWMR (65. 142-147). Jeżeli on sam pełni posługę wobec księgi, krzyża, światła czy kadzidła, czyni to także w sposób opisany niżej. Zwyczajnie jednak, jeżeli są ministranci, usługuje on tylko wobec kielicha i pateny, przygotowując je na ołtarzu, a po Komunii św. dokonując puryfikacji i odnosząc je na stolik. Jeżeli wśród usługujących jest akolita, ministranci nie powinni przenosić kielicha.

Posługa ministrantów, podobnie jak posługa akolity, związana jest z ołtarzem oraz z usługiwaniem kapłanowi. Dlatego szczegółowe posługi akolity w liturgii oraz ministrantów omówione zostały razem. Jest to bowiem ich wspólna służba przy ołtarzu ofiary i uczty oraz przy tym, który przewodniczy zgromadzeniu.


wydrukuj artykuł   skomentuj artykuł   poleć znajomym

Prześlij nam uwagi o stronie!  Wpisz je poniżej i naciśnij Enter

    Zobacz także
Spis treści Ceremoniału
Uwagi ogólne
Posługi spełniane w prezbiterium
Posługi spełniane poza prezbiterium


redakcja@pascha.org.pl      informacje o serwisie
Copyright © 2000-2004 Beczka.net. Wszelkie prawa zastrzeżone